Το Σπήλαιο και το Μουσείο Πετραλώνων, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Χαλκιδικής επισκέφθηκαν τον Δεκέμβριο του 2025 οι μαθητές της Α΄ Λυκείου, συνοδευόμενοι από τις εκπαιδευτικούς Γιβροπούλου Αικατερίνη, Θεοδωροπούλου Καλλινίκη, Νάρη Βασιλική, Ντρογκούλη Βάγια και Σαγρή Γεωργία.

Οι μαθητές ξεναγήθηκαν σε ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια της Ελλάδας, που συνδυάζει το σπηλαιολογικό με το ανθρωπολογικό ενδιαφέρον. Το σπήλαιο εκτείνεται σε 10.400 τ.μ. και περιλαμβάνει διαδρόμους, αίθουσες και φυσικές δεξαμενές με  εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Αποτέλεσε καταφύγιο για ανθρώπους και ζώα της προϊστορικής εποχής.

Η ανακάλυψη του σπηλαίου, που έγινε τυχαία, από κάτοικο της περιοχής το 1959, άνοιξε ένα παράθυρο στη γνώση μας για τους προϊστορικούς χρόνους. Κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών, το 1960, βρέθηκαν εκεί οστά ζώων, λίθινα εργαλεία και ένα ανθρώπινο κρανίο, που ανήκε σε προϊστορικό άνθρωπο 20-25 ετών και ήταν καλυμμένο με σταλακτιτικό υλικό. Πρόκειται για το αρχαιότερο ανθρώπινο λείψανο που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα.

Το εύρημα ανήκει σε ένα στάδιο εξέλιξης του προϊστορικού ανθρώπου ανάμεσα στον Homo Erectus και τον Homo Sapiens και είναι πολύτιμο για τη μελέτη της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους και της κατοίκησης στην περιοχή. Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία ανάμεσα στους επιστήμονες για τη χρονολόγησή του, όλοι το κατατάσσουν στο είδος Homo Heidelbergensis,  που εμφανίστηκε 150.000 έως 250.000 χρόνια πριν από την εποχή μας. Κάποιοι επιστήμονες το τοποθετούν ακόμη παλαιότερα, στα 250.000 με 300.000 χρόνια.  

Στο σπήλαιο αλλά και στο ανακαινισμένο Μουσείο προκαλούν έκπληξη στο επισκέπτη τα απολιθώματα και οστά από ζώα της εποχής, όπως ύαινες, λιοντάρια, πάνθηρες, ρινόκερους αλλά και τα λίθινα εργαλεία από χαλαζία και βωξίτη, που χρησιμοποιούσαν οι πρωτόγονοι άνθρωποι στο κυνήγι και την επεξεργασία της τροφής.